5-6 yaşları arası çok pısırık bir çocukluk geçirmekteydim. oyunlarda hep joker olmak zorunda kalan kişi ya da ip atlanırken birler ikiler diye ip atlayan gruba hiç geç(e)meden ipin bacakların etrafından dolandırılması suretiyle ipi gergin tutmaya yarayan iki kişiden biri -diğer çocuk değişirdi tabi- olurdum mütemadiyen. hatta bir keresinde kreşteyken öğle uyku vakti çişim gelince "ya sifonu çekince diğer çocuklar uyanırsa?" diye düşünüp altıma * işediğim olmuştur. neyse ön bilgi kısmı biraz haddini aştı galiba. kreş, emniyet genel müdürlüğünün kreşiydi ve yıl sonu müsamereleri olurdu, böyle tiyatro gösteri falan yapardık kendi çapımızda. bir gün oyun odasına (diğer sınıftaki çocukların da geldiği odaydı ve zannedersem o gün prova gibi bişey yapılıyordu) geçmiştik ve bazı çocuklar külkedisi sindrella oyununu oynuyordu.biz de yerimize oturmuş usluca onları izliyorduk.sonra sinderallayı oynayan kızın ağlaması gereken bir bölüm geldi.öğretmen kıza şöyle ağla böyle ağla diyordu a...